Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Australie 2007/2008

Australie 2007/2008

22/4/2008 - En dan zit je opeens weer thuis

Drie weken bijna alweer!

Of ik alweer gewend ben vragen ze dan... Ik weet het niet. Alles is nog hetzelfde als toen ik weg ging, dat maakt het juist vreemd. Ik kijk nog steeds wel eens eerst naar rechts ipv naar links als ik de weg oversteek. En ja de eerste week tijdens het autorijden kwam regelmatig mn ruitenwisser voorbij als ik mn knipperlicht aan wilde doen. Ook was ik heel erg verbaasd toen ik in de supermarkt opeens mensen in het nederlands tegen elkaar hoorde praten. Ik vroeg nog net niet 'oh wat leuk waar komen jullie vandaan....' En op de weg...pfff wat een herrieschoppers allemaal, doe toch es rustig! Sowieso de mensen; iedereen heeft haast en heeft het ongeloofelijk druk...RELAX! Ik doe nog even rustig aan. Pak mn fotootjes er nog maar eens bij, kijk een stukje film...heerlijk. Of ik terug verlang? Soms misschien. De kangoeroes die je voorbij springen, de koala's in de bomen onderweg, het uitzicht vanaf je balkon op zee waar de dolfijnen uit het water springen, het varen op zee en een enorme walvis tegen komen, watervallen met regenbogen er doorheen, fjorden, gletsjers, heet-waterbronnen, ja dat stukje puur natuur, dat mis ik wel jah! Maar als ik er aan denk dat ik alles en iedereen weer lekker om me heen heb, ben ik ook best weer heel blij dat ik terug ben.

Het was super om zo ver weg te zitten en te weten dat mensen toch aan je denken; even een mailtje, een reactie op mn site, een smsje, bedankt!

Uiteraard zijn alle belangstellende van harte welkom om een fotootje of een filmshotje te komen bekijken.


Een geweldige ervaring heb ik erbij. Ik zou het ook iedereen aanraden. En nu is het allemaal alleen nog een herinnering, maar wel een herinnering met een gouden randje!!!

 

Annerieke

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

22/4/2008 - Wie ik het meest heb gemist?

 

Spreekt voor zich!

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

2/4/2008 - Iets vergeten

Ik schijn in mijn laatste verhaal een, volgens mijn zussen, zeer speciale passage overgeslagen te hebben dus vooruit...

Het geval wil dat wij op een gegeven moment op een camping waren aangeland, waar we de taken al snel verdeelden: zus 1 ging koken, zus 2 zou de slaapkamer in orde maken en ik (die altijd al het meeste werk doet ;-) doet de was. Afijn ik doe het dit keer in een keer goed: eerst netjes in de wasmachine vervolgens in de droger, maar toen... Ik zag het al toen ik de deur van de droger opendeed, allemaal roze vlekker tegen de wand. Ik trok er een kledingstuk uit dat onder de roze vlekken zat. Op dat zelfde moment plukt zus 1 een lippenstiftomhulsel uit de droger. Alleen het omhulsel ja! De lippenstiff zat redelijk verspreid over alle kleren! Zus 1 trok die avond haar pyama aan, ik vroeg nog of ze net met de handenarbeidles had leren verven...

Afijn, dat was dus mijn lippenstift. Geheel buiten mijn weten had ik die in de zak van mn korte broek laten zitten. Zonde he...alle lippenstift weg!

Nou tevreden?

Dan wil ik toch ook de mensen thuis niet onthouden dat zuslief op de een na laatste dag de weg op reed en vroeg: oh, moet ik hier links rijden... moet je nagaan hoe dat de hele vakantie gegaan is..

Maar goed, terwijl ik dit schrijf, sta ik in Signapore op het airport, wat dus betekent dat ik al op de helft van mn terug reis ben!

 

See ya soon

 

 

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

1/4/2008 - Zuid Nieuw Zeeland

Dat ik (alweer) in de gelegenheid ben om dit verhaal te schrijven betekent dat de tijd op het zuiden alweer voorbij is en ik alweer veilig terug ben in Auckland. Iets wat al heel wat is aangezien het nog voor dat we in Christchurch aan kwamen het een en ander al niet helemaal volgens plan verliep.

Dinsdag 18 maart rond 17.00 uur stonden we keurig op tijd bij de incheckbalie op het vliegveld te Auckland om naar Christchuch te vliegen. Keurig op tijd omdat ons vliegtuig pas om 18.00 uur zou gaan...dachten we. om 17.05 uur bleek echter dat we veel en veel te laat waren aangezien ons vliegtuig om 14.00 uur al de lucht in was gevlogen. Ik heb de baliemedewerker een paar minuten schaapachtig en ongelovig aangekeken maar het stond toch echt op ons ticket. Er zat niets anders op om een heel nieuwe vlucht te boeken. Oke, Dat ik mn bus en trein wel eens (niet) miste...kan voorkomen in 5 jaar studeren. Maar dat je na 3 keer vliegen je vliegtuig al mist... ai.

Al met al zaten we een paar uur later, enkele luttele dollars armer dan toch in het vliegtuig. En de volgende dag  met een andere huurauto klaar voor de trek door het zuiden. Dit keer zaten er maar twee pedalen in de auto, dus een stuk bekender voor zussie 1 ;-) Om nou te zeggen dat de rijstijl er ook beter door werd.... 'sAvonds onder leiding van de instructie dvd onze slaapplaats klaargemaakt. (we hadden een dvd speler in de auto ja...). Hele auto omgebouwd en inderdaad er ontstond een klein slaapplaatsje. Nooit groot genoeg voor zn drieen. Zowel zus 1 als zus 2 waren er beide van overtuigd dat zij continue op het kleinste plekje lagen, wat niet het geval was aangezien ik daar al lag.

Maar goed het zuiden... Absoluut geweldig! De landschappen wisselen elkaar in rap tempo af en hier nog meer dan in het noorden, kun je kilometers rijden zonder iets of iemand tegen te komen. Dit laatste  is trouwens niet altijd even gunstig. Zo kan ik me het geval herrinneren dat we naar Milford Sound zouden gaan; een klein plaatsje waarvandaan we een boottocht door de fjorden zouden maken. Ik draaide de weg richting Milford Sound op, waar we gelijk gewaarschuwd werden dat de benizne gelegenheden onderweg schaars zouden zijn. Maar nee, wij hadden genoeg benzine dus reden klakkeloos door. De weg werd steeds stijler, dwars door de bergen heen, geen kip op de weg en geen huisje, bedrijfje oid aan de kant van de weg. Nou zeggen ze wel eens dat vrouwen achter het stuur de lampjes op het dashboard nooit zien knipperen, nou ik zag hem gelijk. En ik wist ook meteen waar die voor was. Nou heb ik me meerdere keren laten vertellen dat als dat beruchte lampje gaat branden je nog een goeie 50 km kan rijden. Helaas zouden wij over 50 km nog niet in Milford zijn!

Wel zouden we over ruim 30 km een dropje passeren. Met redelijke zweethandjes zat ik achter het stuur. Het dorpje bleek een een-manscamping te zijn. Maar de eigenaar was zo goed ons benzine te verkopen. Slechts 25 dollar voor 5 liter. ( Ja als je geen concurrenten om je heen hebt, kun je vragen wat je wil natuurlijk). En hij sit ook wel dat we geen andere keus hadden. Volgens de campingman zouden we het nu halen tot Milford. In Milford konden we weer tanken. Vertrouwden we het niet, dan konden we in een volgend dorpje tanken, maar hier zou je alleen met een nieuw zeeland pas kunnen betalen, die wij natuurlijk niet hadden. Dus zou je op een nieuw zeelander moeten wachten die ook net ging tanken.

Ik reed verder. De weg ging steeds stijler omhoog. We passeerden de ' afslag' vor het dorpje.  Het lampje werd een knipperlicht; reed ik stijl omhoog, dan brandde die, reed ik iets naar beneden, ging ie weer uit. Nog 30 km te gaan. Maar geen idee hoe stijl het nog zou worden. Uiteindelijk toch omgekeerd en bij het dorpje (weer een camping) getankt.  Ik had het idee dat die mensen daar een poos onder een steen hadden gezeten aangezien het een pomp was waar nog een hendel aan zat die je rond moest draaien anders deed ie het niet. Maar, we konden cash betalen. Dat pasjes-verhaal was pas in Milford Sound!! Wij blij dat we hier waren gaan tanken. Ook hier was de benzine niet echt in de reclame, maar weer geen andere keus. Nu zouden we het kunnen halen tot Milford en terug! En ja hoor het is gelukt. Eenmaal varend in de fjorden, was alle ellende alweer vergeten en hebben we genoten van het 'puur natuur' dat je daar voorgeschoteld krijgt. Zelfs de wilde zeehondjes ontbraken niet. Daar kwam bij dat er in Milford 5-9 meter water per jaar valt. Het regent er 240 dagen per jaar. En uitgerekend op 'onze' dag was het kurk-droog en kwam de zon zelfs nog hallo zeggen!

Het liefst reed ik langs de zee. Goed opletten want je ziet zo een zeehond voorbij komen.

En aangezien ik alle sneeuw in Nederland ben misgelopen, heb ik die hier maar opgezocht. Per helikopter zijn we naar de Fox Glacier gevlogen. Super! Met uitzicht op de Mount Cook (hoogste berg van Nieuw Zeeland) heb ik een kleine sneeuwpop gemaakt en een sneeuwballen gevecht gedaan. En de volgende dag liep ik weer in mn korte broek over het strand :-p

4 uur durende wandeling met uitzicht op watrervallen en gletsjers, Pancake rocks (rotsen die inderdaad op een stapel pannenkoeken lijken), Abel Tasman park (helaas met slecht weer) allemaal meer dan de moeite waard!

Maar het mooiste was toch wel de afsluitende tour op zoek naar walvissen. Midden op zee, lig je met je boot, stil, om voor je een enorm beest in het water te zien liggen. Je ziet water naar boven spuiten en op een gegeven moment duikt ie naar beneden om eten te zoeken, en zwaait als afscheid even met zn staart. 5 minuten later vaar je om een rots waar wederom tientallen zeehonden liggen te zonnen. Om vervolgens als laatste tussen een groep van minstens 40 dolfijnen te belandden. Wat dat met je doet is gewoon niet te beschrijven. Op een of andere manier wordt de sfeer meteen gezellig als je die beetsen ziet. Ze zijn zo vrolijk. En deze waren ook erg nieuwschierig. Ze bleven om de boot heen draaien, ervoor uit zwemmen, om in eens vlak voor mn neus uit het water op te springen. Voordat we vertrokken zaten we naar een paar kaarten te kijken waar foto's op stonden waar dolfijnen dan met 2 drie tegelijk uit het water meer dan een meter omhoog springen. Ik zei nog tegen de zussen dat ze dat niet moesten verwachten. Dat zul  je niet zien. En hier.... heb ik het gezien! Geweldig.

Helaas zat het er toen wel op. We reden richting Picton, waar we zo vroeg aankwamen dat we zelfs een boot eerder konden nemen naar Wellington. Het weer was omgeslagen; regen. Ook in Wellington tot nu hier in Auckland toe.

Maar... ik heb gehoord dat het in Nederland deze week beter gaat worden! En laat ik nou uitgerekend deze week terug komen! ;-)

Een dubbel gevoel hoor; aan een kant 'dan is het echt voorbij, moet ik me weer aan allemaal regeltjes houden, erger nog moet ik gaan werken haha maar de andere kant:  'eindelijk naar huis, iedereen weer zien, alles weer bekend en vertrouwd'.

Tot heel snel!

 

Liefs

 

Reacties (1) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

1/4/2008 - Goeie smorges

Reacties (2) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

1/4/2008 - kon het niet laten...

Toch nog een keer een dolfijnenfoto!

 

Reacties (1) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

1/4/2008 - Met de groeten van meneer de walvis

 

Ik heb me laten vertellen dat die beesten langer kunnen worden dan een Boeing 747 en 6 keer zoveel kunnen wegen!

Reacties (1) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

1/4/2008 - Fox Glacier

Stiekem toch wel erg grappig; Thuis zitten ze al in de kou vanaf dat ik weg ben, sneeuwt het eindelijk een beetje, is het zo'n pisbeetje dat  het weg is als je er 1 x  over loopt. En ik zit hier 6 maanden in prachtig weer, vervolgens ga ik een dagje naar de sneeuw, is het gelijk zo veel dat je er heel Nederland tot over de tuinkhekjes mee kunt bedekken ;-)

Reacties (2) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

1/4/2008 - stapel pannenkoeken

Reacties (3) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

18/3/2008 - Noord Nieuw Zeeland

Eigenlijk klopt mn site-naam nu niet meer natuurlijk, want ik zit helemaal niet meer in Aussi, maar ben in Nieuw Zeeland aangeland. Maar ik kan het toch niet laten om even het een en ander over de afgelopen twee weken te vertellen.

Heerlijk gevoel om in je eentje op het vliegveld aan te komen in een land waar je nog nooit bent geweest en geen idee hebt waar je heen moet. Aangezien mn engels redelijk bij is getrokken kostte me het niet al te veel moeite om veilig in een hostel aan te komen. Maar nog leuker was het om 2 dagen later weer naar het vliegveld te gaan, dit keer om mn zussies op te halen. Super toen ik die twee bekende gezichten de hoek om zag komen...

Afijn na de gebruikelijke rust van die twee...(zijn ze eindelijk in Nieuw Zeeland, liggen ze de hele middag te tukken;-) konden we de volgende morgen op weg. We hadden besloten een campervan te huren om het noord eiland rond te trekken, om daarna naar het zuiden te vliegen en daar weer een andere campervan te huren. We konden die zelfde ochtend nog vertrekken. Punt was wel dat we dan een handgeschakelde camper zouden krijgen en geen automaat, die zou pas later in de middag beschikbaar zijn. We kozen voor de handgeschakelde. Ik zal geen namen noemen, maar zuslief 1 was thuis gewend aan een automaat. Nauwkeurig bestudeerde ze de campervan en luisterde naar de uitleg die de 'verhuur-mevrouw' gaf.  Een vraag moest haar toch echt van het hart: " maar mevrouw, wat doet dat derde pedaal daar?" Afiijn... ik hoopte dat het hier bij zou blijven, maar toen we gingen rijden besefte ik pas dat de ellende nu echt begonnen was. Ik zocht naar een tweede gordel en een airbag. Tot 3 keer toe zag ik auto's in een hoog tempo recht op ons afkomen omdat zuslief even vergeten was dat ze hier in kiwiland ook links rijden! Ik kon even ademhalen toen we weer bij ons motel aankwamen om de tassen in te laden. Deze adempauze duurde maar even, want toen we weer weg wilde rijden, bleken we op een helling te staan met 30 cm voor ons een andere auto. Weer een brandende vraag op de lippen van zus 1: ' Wat is z'n achteruit?'  Het stond niet netjes op de versnellingspook geschreven dus het werd gokken. Ik zag de afstand tot de auto voor ons steeds kleiner worden. Ik ging logisch nadenken en kwam tot de conclusie dat rechts achter echt de achteruit moest zijn, maar ja die had ze al geprobeerd en ook toen had ze enkele kostbare centimeters verloren. Uiteindelijk met het auto boekje voor ons, bleek ik inderdaad gelijk te hebben. Dus zus 1 zou het nog eens proberen. Met nog 10 cm speling zette ze hem in de achteruit, gaf zoveel gas dat ik dacht dat we zouden opstijgen, en reed keurig achteruit. pffff!

Eindelijk konden we richting het noorden rijden. En ja onderweg weer die geweldige uitzichtjes! Wat me vooral opvalt is dat alles hier groen is! Lichtgroen, donkergroen, mintgroen gewoon groen....

Niet alleen de natuur, maar ook de 'natuur-geintjes' zijn hier erg bijzonder. Zo liep ik op een hot-water-beach, waar ik 2 meter vanaf het koude zeewater een kuiltje graafde en er zowaar warm water te voorschijn kwam. Verschillende mensen hadden een heel 'zwembad' gegraven waar ze lekker in het warme water dobberde. Blijkt er dus een 'hot rock' onder het zand te liggen die nog ligt na te gloeien en water reservoirs opwarmt. Vervolgens loop ik midden in de natuur, zie ik een schattig waterstroompje die uitmond in een waterval waar de damp vanaf komt. Ik zie er zelfs mensen inzitten. Ik dacht nog 'die zijn niet goed wijs en dacht terug aan de ijskoude watervallen in Zwitserland'. Maar na 5 minuten zat ik zelf ook te genieten van deze warme waterval. Ook op de camping hadden we warme watervallen, puur omdat het water dan opgewarmd wordt door een of andere ondergrondse rock. Ik heb me ook kunnen verbazen over de modderpoelen. Niet van die modder die wij kennen, maar van dat klei-modder. Je kunt hier dan ook overal een modderbad krijgen. Schijnt goed voor je huid te zijn...Ik hoop wel dat ze die modder dan een beetje af laten koelen...want in de modderpoelen zie je de modder gewoon koken. Soms borrelt het zo hard dat de klodders modder je om je oren vliegen. En dan nog de geisers, de champagne beach...Wel es een rood strand gezien? of een meertje waarvan het water zo groen is als een kiwi en toch niet vies?

Aangezien zus 2 erg van wandelen houd, wilde ik geen spelbreker zijn en besloot een dagje met haar mee te gaan. Afijn, blijkt die wandeling 7!!! uur te duren. Maar ja, het was Nieuw Zeelands grootste en bekendste wandeling dus ik moest dat doen. Afijn, ik op mn stalschoenen die berg op. Volgens mij had ik in Nederland altijd een enorme hekel aan lopen. De enige afstand die ik liep was naar de bushalte en terug. (ja ook terug ja, want ik miste mn bus altijd). Ik fietste liever. Al was ik nu wel errug blij dat ik hier mn fiets niet meegenomen had;-) Het eerste uur ging prima, maar nadat ik de eerste trapjes omhoog had gehad baalde ik al behoorlijk van mezelf dat ik dit wilde. Ik kan best 7 uur lopen, als het gewoon recht is en af en toe een beetje omhoog. Maar dit was continue omhoog en af en toe es een beetje recht. Ik was jaloers op zus 1 die bij voorbaad al had gezegd dit neit te kunnen en ook niet was meegegaan. Maar... na een hoop geklauter, naar beneden geglij en weer geklauter was ik boven en was ik toch trots op mezelf! Toen moest ik weer naar beneden. En dat ging niet met een net trapje, maar gewoon over glad zand. Ik zag mezelf al naar beneden glijden, wat nog niet zo erg was als er naast het pad niet twee enorme ravijnen mij aan lagen te gapen. Daar kwam bij dat er een enorme wind stond. (ik was blij dat ik in Australie enkele kilootjes aan was gekomen anders was ik zo van die berg geblazen ;-) Om een kort verhaal lang te maken.... Na 7 uur stond ik netjes op de juiste plek op de bus terug te wachten, was ik weer enkele prachtige foto's rijker en wist ik heel zeker dat wandelen niet mn hobby was, maar was ik toch reuze trots op mezelf! En btw: ik had nul blaren!

 

Ons laatste dagje op het noorden hebben we gevuld met black-water-raften in de Waitomo Caves (grotten). Weer heel wat anders. In onze outfit, die bestond uit: wetsuit, helm met lampje en laarzen zagen we er uit als maanmannetjes of mijnwerkers. Op een band gleden we door een grot. Als het te ondiep werd voor drijven, moesten we klauteren en als we een waterval tegenkwamen moesten we er achteruit inspringen. Soms gingen alle lampen uit en werd de grot verlicht door ontelbare glowworms. Een aanradertje!

 

Nu zit ik weer in Auckland. Over 3 uurtjes gaan we vliegen naar het Zuider eiland. Ik ben er zeker van dat we ook daar weer een ontzettend leuke tijd gaan hebben. Maar stiekem heb ik vandaag wel uitgerekend dat het (nog maar) 15 daagjes duurt voordat ik in het vliegtuig naar Nederland stap!

 

Liefs

 

 

Reacties (7) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

18/3/2008 - Black water raften

Dit was slechts een oefening. Hierna moesten we dit vanaf de watervallen in de grot doen. Ze hadden er niet bijgezegd dat die ietsie pietsie hoger waren!

(dit is zus 1 btw) Ik lig al 'veilig' in het water.

Reacties (2) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

18/3/2008 - Huka jet

Met deze boot gingen we naar de Huka Falls. (grote waterval)

Dat ding ging 80 km per uur en maakte loopings van 360 graden.

Erg lachen!

 

We hadden mazzel, net toen wij er waren, kwamen er kayakers de waterval af. Dat is nog best heel gevaarlijk en alleen professionals mogen dit doen. Neill, de bestuurder van onze boot, had het erover dat 80% het overleeft. Dit basseerde hij op een voorval, waarin tien kayakers naar beneden kwamen en 8 het overleefden en 2 minder gelukkig waren...

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

18/3/2008 - warm bad

Was alweer even geleden dat ik lekker in een warm bad zat...

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

18/3/2008 - Jakuzi?

Doe mij maar puur natuur...

(oh ja moest van zus 1 zeggen niet op haar te letten, weet ook niet wat ze aan het doen is).

Reacties (1) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

18/3/2008 - Champagne beach

Ook loeiheet water!

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

18/3/2008 - Stinkende modderpoelen

Ik wilde er best in....maar ja de damp kwam er vanaf...

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

6/3/2008 - Avond uizticht

Net nep, maar wel echt!

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

6/3/2008 - Wie niet horen wil...?

Krijgt een witte neus!

 

Dit veulen vond ik het leukst. Ontzettend nieuwschierig en eigenwijs. Hij bijt ook, daarom heet hij Piranja.

Reacties (2) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

6/3/2008 - Bull ride

Helaas zijn de foto's niet al te scherp, maar hier toch een fotootje om een beetje een idee te geven...

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

6/3/2008 - Vorderingen

Ik ben ook wat vooruit gegaan in het motorrijden zoals je ziet.

Dit was op een van die shows...

Reacties (1) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

Over mij

Links

Home
Bekijk mijn profiel
Archief
Pagina 1 van 5
Laatste Pagina | Volgende Pagina